ABM

Blijft lastig om goeie playlists te maken in Spotify (wanneer komen er nu eindelijk smart playlists a la iTunes?), dus ik draai vaak een specifieke playlist. Voor de afwisseling gooi ik er af en toe iets onbekends in. De laatste tijd is dat de playlist ‘Atmospheric Black Metal‘ van Spotify zelf. Als het je ding is, zeker een aanrader!

Layne

Vandaag 14 jaar geleden alweer dat Alice In Chains zanger Layne Staley vrij tragisch overleden bleek. Voor teveel details, zie The Untold Story — Layne Staley’s Final Gloomy Days as the Frontman of Seattle’s Grunge Legends. Of geniet nog even mee van deze klassieker.

Purple

Eind van het jaar, dat betekent tijd voor Best Of lijstjes. Maar dat doen anderen beter, zie bijv angrymetalguy.com en (behoorlijk obscuur werk) Pitchfork.com. Er is iig zoveel moois uitgekomen dit jaar. En dan op de valreep komt er nog eentje, waar ik erg naar uitgekeken heb, namelijk de nieuwe Baroness. Na hun ongeluk met de tourbus zijn ze nu weer helemaal terug. Voor gedetailleerde review zie bijv Baroness’ Purple is a triumphant epilogue to disaster op avclub.com. In maart staan ze in Tivoli Utrecht.

Halvdan


Hierbij de nieuwe video van Leaves’ Eyes, Halvdan The Black. Hun nieuwe album King of Kings komt volgende maand uit, ben benieuwd. Waarschijnlijk niet super vernieuwend, maar toch fijne muziek. Heb al kaartjes gekocht voor het optreden in De Boerderij in oktober. Zag ze 1x eerder, in 2013 in Baroeg, dat was iig erg leuk.

Tempel

Las zojuist review voor de nieuwe plaat van Tempel. Voor degene die zich niet in Het Genre begeven ongetwijfeld hocus pocus, maar ik word er wel nieuwsgierig van.

[..] confounding to categorize. Opener “Carvings in the Door” will make you believe you’re in for a Black Tusk-via-post-metal experiment, with a quick set of rousing sludge riffs giving way to layered, sustained notes in the midsection. Later songs add black metal flair, with mid-album highlight “Descending into the Labryinth” opening with a riff that’s more Enslaved than Pelican, while parts of closer “Dawn Breaks Over the Ruins” wouldn’t be out of place on a Drudkh record. As Moon progresses, things grow more layered and lush, with the album’s second half introducing folksy-sounding acoustic interludes and electric/acoustic harmonization, recalling, of all things, Agalloch’s The Mantle.