Geschreven

Redux

Dit weekend gekeken naar Roadburn Redux, de online versie van het festival, maar ik zie aan de horizon al wat Echte Concerten op de planning verschijnen. Zo aas ik al een tijdje op Dool in december (die is al 2 keer verplaatst, nu moet het toch wel een keertje kunnen?) en, nieuw op de kalender, Solstafir & Katatonia in februari. Ik heb ze beide al eerder gezien, maar dit is zo'n fijne combinatie, die wil ik niet missen.

Durf ik voorzichtig optimistisch te zijn? Goed nieuws is iig dat mijn beide ouders (bouwjaar 1951/1952) volgende week hun eerste shot (Pfizer) krijgen, dus dat is al een hele positieve stap. En ja, voor hetzelfde geld komt het allemaal stil te liggen door teveel bijwerkingen en nemen de nare mutaties de overhand. Niet aan denken. Ik heb gewoon kaartjes gekocht, alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Lees verder

Villagers

Collega Ben vroeg onlangs of ik nog nieuwe muziek kon aanraden, we hebben een raakvlak op dat gebied, maar ik moest hem teleurstellen. Er komen zo weinig nieuwe platen uit helaas, veel maatschappijen & bands wachten met uitbrengen van nieuw werk tot bands weer kunnen touren. Laten we hopen dat het snel weer mogelijk is.

Een van mijn nieuwe favorieten echter is de plaat Age of Aquarius van de Griekse band Villagers of Ioannina City. The band fuses this unique folk music with modern psychedelic forms, creating a sound where the dominant solo instrument is the clarinet. Niet voor collega Ben overigens, die had het niet zo op dat Griekse, maar ik vind dat juist wel deel van de charme.

Lees verder

Livestream

Wat een feestje! Eerst donderdag een livestream van Paradise Lost en gisteravond was het de beurt aan Moonspell. Die laatste zou oorspronkelijk vorige week (op Halloween) zijn, maar was verplaatst. Ook zou er dan eentje van Cradle of Filth zijn, maar die is zelfs uitgesteld naar februari. Beide ivm Corona. Paradise Lost had echt een bizar goeie setlist. Interactie was wat minder, maar dat doen ze live ook niet echt. Ze speelden in een oefenruimte, vrij clean, wel heel goed geluid.

Moonspell daarentegen speelde voor een selectie fans, in een concert setting met lichtshow. Fernando sprak ons allen uiteraard regelmatig toe in het Portugees (Obrigado!) en Engels. Ook hier trouwens een goeie setlist, iets langere show dan PL. Allebei totaal anders, maar allebei zeer de moeite waard. Kan niet wachten tot we weer mogen!

Lees verder

Almost Famous

Ik heb dit jaar de nodige series en vooral films herbekeken. Ik weet niet precies wat het was, maar die lockdown zorgde ervoor dat ik behoefte had aan vertrouwd, fijn vermaak. Dat is inmiddels wat afgezwakt en ik kijk ook weer nieuw materiaal. Maar toch, af en toe heb ik zin in een fijne klassieker. Zo ook vanavond, dus ik koos voor Almost Famous. De extended versie dit keer, simpelweg omdat die het snelst beschikbaar was.

Lees verder

Concerten

Alle liveshows en tours zijn inmiddels afgelast. Veel bands komen hierdoor in de problemen, er zijn dan ook de nodige acties online om je favoriete band te steunen. Katatonia bijvoorbeeld heeft net een nieuwe plaat uit, de geplande tour is om duidelijke reden afgezegd. Als alternatief zendt de band zaterdag een livestream uit. Voor maar 10 euro kun je vanaf 20u anderhalf uur genieten en voor dat bedrag kun je nog een hele maand de opname terugkijken. Goeie deal, ik schuif aan. Maar toch, met z'n allen in een zweterige zaal is wel een andere ervaring. Ik ben benieuwd wanneer we er weer staan, en alle gedachten aan een virus even los kunnen laten.

Lees verder

Speelklok

Grote zus Nora is naar LCKV, dus Abby logeert gezellig een nachtje bij mij. Vandaag eerst met de trein naar Utrecht, naar museum Speelklok. Museum van zelfspelende muziekinstrumenten, van het kleinste speeldoosje tot het grootste draaiorgel. Abby is zelf erg muzikaal, speelt een aantal instrumenten en was aanvankelijk teleurgesteld dat ze niet zelf mocht spelen, maar toen de draaiorgels gingen was het toch wel gaaf. En luid, erg luid!

Lees verder

Soen

Vrijdag naar Amstelveen afgereisd voor een optreden van de band Soen in P60. Bij aankomst was het Franse gezelschap Lizzard al bezig met het voorprogramma, mij onbekend maar gans niet slecht. Tijdens het verbouwen werd het podium achter een een gordijntje verborgen, waarna Soen op het podium verscheen. De band speelt zgn progressive metal en wordt vaak weggezet als een supergroup, hetgeen niet meer betekent dan dat de leden al met andere bands leuk bezig zijn geweest. In dit geval bands als Death, Testament, Opeth en Amon Amarth.

Lees verder

Mars Red Sky

En dan nu wat aandacht voor het album Stranded in Arcadia van Mars Red Sky. Deze draaiden we in de auto onderweg in IJsland, en paste bijzonder goed bij het exotische landschap. Voor een review, zie sputnikmusic.com.
Whereas the debut flitted between heavy bursts of distortion and slow ethereal passages, for their sophomore effort the band have stepped up the fuzz, dropping most of their indie leanings for an album of colossal sound and heaviness from the outset of 8-minute opener The Light Beyond. Possibly the album's highlight, the track showcases the best of the band's development in making infectious grooves and how they have developed as musicians, Matgaz's swirling drum patterns creating intensity and scale to Jimmy Kinast's extremely prominent wall of bass and Pras' psychedelic wah-wah guitar lines.

Silence

In The Silence - A Fair Dream Gone Mad

Sinds ik ben overgestapt op Spotify, is het wel super makkelijk geworden om nieuwe muziek te ontdekken. Absoluut een voordeel! Vond onlangs, ik meen bij de optie 'soortgelijke bands' bij favoriet Katatonia, de band In The Silence met het album 'A Fair Dream Gone Mad'. Geen verrassing, want het album is behoorlijk in de stijl van iets oudere werk van bands als Katatonia, Anathema en Opeth. Voor de geïnteresseerden, een review vind je op Sputnikmusic.com.

Chant

Een muziektip voor deze donderdag, de Finse band The Chant. Ik heb ze enige tijd geleden ontdekt, en mag het nieuwe album New Haven en het eerdere werk graag draaien. Zie de doorgaans wel betrouwbare AngryMetalGuy voor een review van het album A Healing Place uit 2012.

A Healing Place has all sorts of potential written all over it, with its morose melodies and ethereal feel. If you’re a fan of post-rock or the aforementioned reference points, it’s worth giving this record a chance.