Geschreven

Schoonhoven

De meisjesnaam van mijn moeder is Schoonhoven. Vreemd genoeg was ze echter nog nooit in de plaats met die naam geweest. Dus dat leek ons wel een leuk uitje voor deze zondag.

Schoonhoven is als Zilverstad bijna 700 jaar oud. Nadat de kasteelheren in de 14e eeuw opdracht gaven aan de eerste zilversmeden heeft de stad zich ontwikkeld tot een uniek centrum van zilverambacht, -industrie en -kunst.

We hebben uiteraard het zilvermuseum bezocht, met zijn prachtige sieraden en andere stukken. Ik heb in het verleden een cursus 'Edelsmeden en Emailleren' gevolgd, dus ik weet een heel klein beetje hoeveel werk het allemaal is.

Lees verder

Zuiderzeemuseum

Kreeg onlangs uit het niets een mailtje van het Zuiderzeemuseum, dat ze bezig waren met een tentoonstelling waar onze slaafgemaakte voorouder Cornelis Valentijn een rol zou spelen, of wij van De Familie daar nog iets aan toe wilden voegen. Ik zat toen echter vlak voor mijn vakantie en een drukke periode op werk, dus ik heb dat doorgezet en dat is gelukkig verder opgepakt.

Lees verder

Nell

Beetje onduidelijke foto, maar ik vind het zo'n mooi beeld. Genomen ergens eind jaren 70, vermoedelijk in Hoorn, door mijn vader. Toen winters nog Winters waren. In beeld zie je mijn broer Tjerk (dit is vlak voor mijn geboorte vermoed ik) met onze tante Nell, de jongste zus van mijn vader.

Lees verder

De Waal

Kwam trouwens op dat hele stamboom gebeuren door een mailtje van mijn oom (broer van mijn moeder). Hij had nevenstaande foto van hun moeder, mijn oma, en heur zussen gevonden. Erg leuk, want die kende ik nog niet. Jammer dat ik niet zo veel weet over de 2 zussen aan de linkerkant, zij zijn volgens de overlevering niet al te oud geworden.

Mijn oma was geboren in 1912, dus, ook gezien de kleding, is deze foto uit begin jaren 30. Beeldige mode trouwens, met die cloche hoedjes en chique schoenen. Kek.

Babysit

Toen Nora geboren werd, is me door meerdere mensen gevraagd wanneer ik zou gaan oppassen. Vanaf het begin heb ik echter gezegd dat ik dat pas doe als ze kon vertellen wat ze wilde. Nou, dat kan ze inmiddels (en hoe!), dus ik groet u nu vanaf de bank in mijn hoedanigheid als babysit terwijl beide meiden vredig slapen. Makkelijk baantje eigenlijk. Nu alleen niet denken aan al die horrorfilms die ik in de loop der jaren heb gezien waarbij de babysit altijd als eerste op vreselijke wijze om het leven komt.