Twenties

Daar is ie dan, het jaar 2020 en de start van het nieuwe decennium. Wat een mooi getal, en het klinkt ook zo futuristisch. Veel verwijzingen en analyses mbt de Roaring 20s in de media. Laten we hopen dat het verloop van de vorige eeuw geen voorbode is van allerhande ellende. Alhoewel het jaar al niet echt best van start is, zie de aanslag op Soleimani in Iran, zie de enorme branden in Australië..

Hopelijk in Australië snel regen en kan de situatie in het Midden-Oosten op miraculeuze wijze alsnog kalmeren. Hopelijk valt de fallout van de Brexit eind deze maand mee en wordt Trump niet herkozen door de verstandige mensen in de VS. We gaan het zien, op persoonlijk vlak iig de allerbeste wensen, maak er een stralend jaar van!

Symboliek

Ik volgde de afgelopen weken op maandag Colleges Symboliek van Arianne Deligianis via Vrije Academie. Vanavond alweer de laatste les. De nadruk ligt wat mij betreft iets teveel op religie (Griekse goden, vroeg-Chirstelijke symboliek) maar is wel erg interessant. Ik heb op advies van de docente het Iconografisch handboek van James Hall aangeschaft, dat zou het beste werk zijn op die gebied.

Lees verder Symboliek

Mankind

Nog even een post over televisie, zo op de valreep van het nieuwe jaar. Er is onlangs het nodige afgerond, zo zag ik de laatste afleveringen van The Affair en The Deuce, beide hele goeie series wat mij betreft. Gelukkig waren er nieuwe seizoenen van The Crown en Mrs Maisel, beide perfect voor december. Ook is er het nodige nieuwe bijgekomen, ook door de komst van Apple TV, die flink op kwaliteit had ingezet.

Ik heb eerlijk gezegd nog wel even getwijfeld over het headerbeeld bij deze post, Baby Yoda uit de geweldige The Mandalorian van Disney+ lag erg voor de hand. Maar hoewel super cute, daar zijn we nog lang niet van af en ik vond de dames uit For All Mankind wel echt verdiend. Vooraf had ik weinig verwachtingen van deze serie (sci-fi drama which reimagines a world where the space race never ended), maar dat bleek niet terecht. Goeie cast en erg vernieuwende verhaallijn. Blij dat hier volgend jaar een 2e seizoen van komt. Dat geldt ook voor See, de reviews van deze waren iets minder, maar ik heb me er prima mee vermaakt.

Lees verder Mankind

Punt org

Toen ik in 2001 een domeinnaam zocht, was een .nl niet mogelijk zonder KvK nummer. Dus ik koos voor een .org domein. Misschien initieel iets duurder, maar ach. Dat heeft al die jaren goed gedraaid. Tot ik gisteren op MetaFilter las dat het beheer van .org domeinen is verkocht aan een commerciële club, voorheen was dat namelijk een non-profit stichting. Voor meer info, zie ICANN races towards regulatory capture: the great .ORG heist. De verwachting is dat de prijzen flink zullen stijgen, mogelijk zijn er nog meer negatieve gevolgen, ook voor bestaande registrars. Nou zal het voor mij zo’n storm niet lopen, ik heb geen heel commerciële domeinnaam, maar toch, het zit me niet lekker.

Lees verder Punt org

Never is now

All over Twitter, dit weekend. En terecht! Goeie speech van Sacha Baron Cohen, die onlangs een award in ontvangst nam en de gelegenheid aangreep om eens de waarheid te vertellen over Facebook en de gevolgen voor onze democratie.

Meer op MeFi en thedailybeast.com. Accepting an award from the Anti-Defamation League, the comedian called Facebook ‘the greatest propaganda machine in history’.

Parasite

Het laatste weekend van Leiden Filmfestival. Gistermiddag naar The Art of Self-Defense ★★☆ Casey (Jesse Eisenberg) neemt karatelessen om beter voor zichzelf op te komen, maar leert naast karate nog veel meer van zijn sensei. Misschien wel meer dan goed voor hem is.

Eerder vandaag naar Parasite ★★★ Meesterregisseur Bong Joon-Ho (Snowpiercer, Okja) vertelt met zijn unieke mix van gitzwarte komedie, thriller en drama dit keer het verhaal van een arm gezin dat werkelijk alles doet om hogerop te komen. Een film vol unieke gebeurtenissen en personages, die terecht de Gouden Palm won in Cannes.

Ik had nog Sorry We Missed You (de nieuwe van Ken Loach) op de planning staan, maar het is zulk lekker weer, die sla ik even over. Die draait vast na LIFF ook nog wel een tijdje.

Jojo

Woensdag naar Jojo Rabbit ★★★ Tja, een satirische Tweede Wereldoorlog-komedie over een Duits jongetje dat in zijn worsteling om zijn eigen nationalisme te confronteren wordt bijgestaan door zijn compleet gestoorde denkbeeldige vriend, Adolf Hitler, is nou eenmaal heel erg Taika’s ding. En wij kunnen niet wachten!

Donderdag The Mustang ★★☆ Een veroordeelde man met een gewelddadig verleden krijgt de kans om deel te nemen aan een nieuw rehabilitatieprogramma, waarin gevangenen helpen om wilde paarden te temmen. Matthias Schoenaerts is ijzersterk in dit indrukwekkende debuut.

Voor vanavond heb ik een reservering staan voor Peanut Butter Falcon, maar ik denk dat ik die oversla, 3 avonden achter elkaar tijdens een drukke werkweer wordt wat veel van het goede.

Vivarium

Tijd voor het jaarlijkse Film Festival in Leiden. Afgelopen vrijdag was ik naar Vivarium ★★☆ Gemma en Tom (Jesse Eisenberg en Imogen Poots) zijn verloofd en op zoek naar hun droomhuis, maar raken door een mysterieuze makelaar verstrikt in een labyrint-achtige nieuwbouwwijk vol identieke gebouwen. Een sinistere fabel, vol Hitchcockiaanse suspense.

Zaterdag zou ik naar Deerskin, maar het regende net heel hard toen ik de kaartjes had moeten halen. Zwak, ik weet het.. Zondag naar Sometimes Always Never ★☆☆ Met een visuele stijl en droogkomische humor die doen denken aan Wes Anderson, en een fantastische rol van Bill Nighy als melancholische Scrabble-fanaat op zoek naar zijn vermiste zoon, is Sometimes, Always, Never een winnende combinatie. 3x woordwaarde!

Zou gisteravond nog naar The Death of Dick Long, maar ben door een virus getroffen, dus vandaag thuis gebleven en idioot vroeg naar bed gegaan.

Mars Red Sky

Even het filmfestival onderbroken voor het optreden van Mars Red Sky in Melkweg gisteravond. MRS weet vette stonerriffs en grooves succesvol te vermengen met hoge ethische vocalen die je eerder bij psychedelische pop/rock uit de jaren ’60 zou plaatsen. De melodieuze zang met groot bereik van Julien Pras, het krachtige drumwerk van Mathieu Gazeau en de zware dikke baslijnen van Jimmy Kinast maken een live MRS show echt een unieke ervaring.

Lees verder Mars Red Sky