Vervoer

Dat is wennen, een fiets met handremmen. Mijn doorgaans trouwe opoefiets heeft het zwaar. Ik was gister, op de voorlopig laatste dag met prachtig winterweer, lekker naar Hazerswoude gegaan. Maar hij vond het niet leuk, iets met de achteras, aldus de deskundig mening van mijn vader. Ik durfde de terugreis dus niet aan en ben ’s avonds met de fiets van mam naar Leiden teruggekeerd. Zij rijdt toch elektrisch, dus kan haar oude exemplaar wel even missen. Hopen kan de puike fietsenmaker in Het Dorp er wat mee.

De sneeuw is trouwens inmiddels weer ingewisseld voor regen, dus mijn excursie was nog net op tijd. Morgen naar Paulien Cornelisse in de schouwburg hier in Leiden, eerst lekker naar de Thai.