De film Michiel de Ruyter gekeken op Netflix. Ik had vooraf nul verwachtingen, zeeslagen boeien me doorgaans niet zo. Hoewel wat lang, viel de film me alles mee. Voor de moord op de gebroeders de Witt, goed verfilmd. Wat een gruwelijke historie, de vreselijke acties waar een meute telkens weer toe in staat blijkt..

Om de Wikipedia te citeren:

De lijken werden vervolgens volledig ontkleed, ondersteboven opgehangen aan de wipgalg op het Groene Zoodje – Johan een sport hoger dan z’n broer – en opengereten. Tenen, vingers, duimen, oren, neuzen, lippen, tongen en handen werden afgesneden. De lijken werden door enkele omstanders met vuisten geslagen. De ingewanden werden uit de lichamen gehaald en volgens ooggetuige en dichter-industrieel Joachim Oudaan deels door de omstanders opgegeten of aan honden te eten gegeven. Ook werden de lichamen gecastreerd. Een dode kat werd tussen de benen van Cornelis gelegd. Verhoeff sneed inderdaad de harten uit de lichamen. Ze zijn nog jaren in potten met terpentijnolie tentoongesteld geweest.