Het is een afschuwelijke ziekte, waarbij het bindweefsel degenereert, met bloedend tandvlees als gevolg, loszittende tanden, en een naar verrotting ruikende adem. Andere symptomen zijn apathie door bloedarmoede en lichamelijke zwakte. Oude wonden gaan open en breukvlakken van geheelde botbreuken laten weer los.

Iets van deze strekking heb ik ooit eerder gelezen over scheurbuik. Ik weet niet waarom, maar om d’een of andere reden moet ik daar altijd aan denken als ik een wond(je) heb. Gister mijn vinger opengehaald bij het sjouwen met grofvuil en ook toen schoot het door mijn hoofd. Nou ja, mijn knieĆ«n zullen er dan erger aan toe zijn, hoe vaak ik die als kind wel niet open heb gehaald met fietsen en dergelijke. Ik blijf voorlopig braaf mijn vitaminen eten.